Obserwatorium na Śnieżce - reaktywacja

Latające spodki takie jak dawniej...? Opublikowano ekspertyzę komisji badającej przyczyny zawalenia się części górnego dysku Obserwatorium Meteorologicznego na Śnieżce w Karkonoszach. Według ustaleń ekspertów głównym powodem katastrofy budowlanej było niewłaściwe wykonanie spoin w prętach konstrukcyjnych budynku. Mogło się to stać tylko z jednego powodu, a więc użycia przy budowie obserwatorium zbyt słabych materiałów, które nie były w stanie wytrzymać nacisku jaki powodowały gigantyczne masy śniegu zalegające na szczycie Śnieżki. Ze względu na to, że tegoroczna zima nie przyniosła wcale bardzo dużych ilości śniegu w porównaniu z ubiegłymi latami, to najprawdopodobniej uszkodzenia pojawiły się już wcześniej, ale dopiero w marcu się ujawniły. Teraz będzie trzeba wzmocnić konstrukcję nowymi materiałami, które spełniają wszelkie normy względem budynków znajdujących się na znacznych wysokościach i będących pod stałym wpływem ekstremalnych warunków pogodowych. Podjęto decyzję o odbudowie dolnej części górnego dysku obserwatorium w niezmienionej formie, co oznacza, że turyści nie zauważą różnicy w wyglądzie konstrukcji, ale będzie się ona różnić użytymi materiałami. Koszt odbudowy balustrady wyniesie około 600 tysięcy złotych. Mimo iż górna część obserwatorium jest częściowo rozebrana, to w dolnych dyskach funkcjonuje restauracja, pracują tam również meteorolodzy. Eksperci stwierdzili, że dolna część budynku jest solidnie wykonana i wszyscy pracownicy mogą się czuć bezpiecznie. Obserwatorium Meteorologiczne na Śnieżce przetrwało ponad 35 zim, które przynosiły gigantyczne ilości śniegu i wichury. Budynek o kosmicznym kształcie doświadczył 9 marca 1990 roku huraganowego wiatru o prędkości 346 kilometrów na godzinę. Natomiast 14 i 15 marca 2005 roku musiał wytrzymać pod naporem pokrywy śnieżnej osiągającej wysokość 247 centymetrów. Tej zimy huraganowy wiatr pojawiał się rzadziej niż zwykle, w dodatku nie przekraczał 200 kilometrów na godzinę, a pokrywa śnieżna osiągała do czasu katastrofy maksymalną wysokość 104 centymetrów. Na szczycie pomiary meteorologiczne prowadzone są od blisko 200 lat. Pierwsi ludzie weszli na szczyt około 1577 roku, a pierwsi Polacy 100 lat później. Pierwszy budynek obserwatorium powstał w 1900 roku i utrzymał się przez następne blisko 90 lat, kiedy został rozebrany. W międzyczasie w latach 70. ubiegłego wieku wybudowano nowoczesne obserwatorium.